Ogrzewanie podłogowe - Planowanie i montaż

Warunkiem prawidłowego funkcjonowania powierzchni grzewczej jest właściwe zaprojektowanie oraz wykonanie. Jakie rzeczy należy wziąć pod uwagę w trakcie projektowania lub montażu instalacji ogrzewania podłogowego, jak również specyfikacje techniczne umieszczono w poniższym dziale.

Bez względu na to czy jesteś inwestorem, wykonawcą czy projektantem - jeżeli budujesz lub remontujesz dom, albo realizujesz inną inwestycję zgłoś się do nas po bezpłatny dobór systemu ogrzewania podłogowego Purmo. Otrzymasz profesjonalnie przygotowaną kalkulację ilości materiału z wyszczególnieniem poszczególnych elementów instalacji oraz ofertę w cenach katalogowych.

Ogrzewanie podłogowe - DOBÓR GRATIS! - kliknij tutaj, aby się dowiedzieć więcej

Jeżeli jesteś projektantem instalacji sanitarnych i interesują Cię programy do komputerowego wspomagania projektowania, Purmo oferuje 2 programy, które umożliwiają zaprojektowanie instalacji korzystając z asortymentu firmy  - szczegóły: "Programy komputerowe"

Grubości poszczególnych warstw podłogi grzejnej

Wysokość podłogi z ogrzewaniem podłogowym zależy od grubości następujących warstw:

  • izolacja termiczna
  • jastrych
  • wykończenie podłogi

Ogrzewanie podłogowe warto zaplanować już na etapie projektowania budynku. Wtedy wszystkie warstwy można dowolnie dobierać. O wiele trudniejsze jest właściwe dobranie warstw podłogi grzejnej w budynku, który jest w stanie surowym, kiedy do dyspozycji pozostaje tylko ograniczona rezerwa wysokości. W takich przypadkach zawsze najpierw należy ustalić grubość warstwy wykończeniowej podłogi, później od całkowitej rezerwy wysokości odjąć grubość warstwy zaprawy/kleju pod płytki oraz grubość jastrychu. W ten sposób określa się wysokość pozostałą na izolację.

Grubość jastrychu
Każda zmiana grubości płyty jastrychu wiąże się ze zmianą bezwładności cieplnej. Dlatego przy nadmiarze wysokości lepiej jest zwiększyć grubość izolacji ponad obowiązujące przepisy, niż zdecydować się na grubszą warstwę jastrychu. Jeżeli rezerwa wysokości, którą dysponujemy nie wystarcza, decyzję o warunkach ewentualnego zmniejszenia grubości jastrychu musi podjąć konstruktor.

Grubość izolacji
Izolacja termiczna to warstwa na którą mamy największy wpływ przy doborze. Jej grubość zależy od współczynnika przewodzenia ciepła (niezbędne jest uzyskanie odpowiedniego oporu przewodności cieplnej określonej przez normy). Wysokiej jakości izolacje termiczne i akustyczne (o małym współczynniku przewodzenia λ) spełniają kryteria narzucane przez normy już przy niewielkich grubościach. Z drugiej strony są odpowiednio droższe od tradycyjnych.

Gruość izolacji termicznej

Poniższa zawiera przykładowe zestawienie grubości warstw w zależności od oporu przewodzenia ciepła. W kolejnych wierszach podano różne przypadki usytuowania podłogi grzejnej. Dla każdego przypadku w zależności od istniejącej rezerwy wysokości podano właściwy materiał izolacyjny, ewentualnie połączenie dwóch materiałów. Jeżeli na stropie ułożono rury lub kable, izolacje należy układać w dwóch warstwach. W przypadku stropów międzypiętrowych w budownictwie mieszkaniowym stosuje się rolljet EPST 27/25 w połączeniu z płytą styropianową EPS100 (gęstość 20 kg/m³) grubości 30 mm. Oczywiście najpierw trzeba sprawdzić, czy dysponujemy odpowiednią rezerwą wysokości.


Moc cieplna

Temperatura powierzchni podłogi jest zależna od mocy ogrzewania podłogowego i od wielkości powierzchni, na której można ułożyć rury grzejne. W miejscach położonych bezpośrednio nad rurami grzewczymi temperatura podłogi jest zawsze wyższa niż w obszarze między rurami. Różnice te zależą od rozstawu rur i wykończenia podłogi (Rysunek 59).

Moce cieplne określa się na podstawie średniej temperatury powierzchni podłogi θF,m. Jednakże różnica w temperaturze podłogi między θF,max a θF,min w dużym stopniu wpływa na komfort cieplny.

Norma PN-EN 1264 definiuje maksymalne temperatury podłogi grzejnej:

• strefa stałego przebywania ludzi θF,max ≤ 29ºC / 100W/m²
• strefa brzegowa(*) θF,max ≤ 35ºC / 165W/m²
• łazienki (θi=24°C) θF,max ≤ 33ºC / 100W/m²

(*) strefa brzegowa – pas o szerokości do 1m wzdłuż zewnętrznych, pionowych przegród budynku

Zachowanie podanych granic temperatur ogranicza jednocześnie moce ogrzewania podłogowego. Jeżeli straty ciepła budynku są zbyt duże w stosunku do możliwej do uzyskania mocy cieplnej ogrzewania podłogowego, to trzeba zainstalować dodatkowe grzejniki.

Obliczenia

Krok 1
Mając do dyspozycji wartość projektowego obciążenia cieplnego przestrzeni
ogrzewanej ΦHL obliczamy wymaganą gęstość strumienia ciepła qHL,pod
ΦHL,pod = ΦHL - ΦFB [W] →W
qHL,pod = ΦHL,pod / A [m2]
Planujemy strefy brzegowe i strefy stałego przebywania ludzi

Krok 2
Mając do dyspozycji średnią temperaturę wody w rurach (θrur,śr) i opór przewodzenia
warstwy wykończeniowej (Rλ,B - jeśli nie jest dane zakładamy
Rλ,B=0,10m²K/W) dobieramy rozstaw rur wg jednej z 3 metod:

  • wg tabel na stronach 74-77 w Poradniku technicznym lub zakładce Moc cieplna
  • wg wykresów na stronie 78-79 w Poradniku technicznym
  • bezpośrednio z normy PN-EN 1264

Otrzymujemy emisje ciepła (q) dla poszczególnych pomieszczeń

Krok 3

  • wyliczamy zużycie rur,
  • wytyczamy dylatacje,
  • planujemy rozkład i liczbę pętli oraz dobieramy rozdzielacz i jego lokalizację,
  • obliczamy zużycie izolacji systemowej, taśmy brzegowej, klipsów mocujących (3 szt/mb rury), złączek przyłączeniowych rura-rozdzielacz oraz innych akcesoriów.

Projekt graficzny

Podkład architektoniczny z obliczonymi stratami ciepła dla poszczególnych pomieszczeń


Wyznaczenie lokalizacji rozdzielacza, podział na obiegi grzewcze, poprowadzenie przyłączy od poszczególnych pętli do rozdzielacza, podłączenie rozdzielacza do źródła ciepła

Wrysowanie spirali ogrzewania podłogowego zachowując rozstaw nadany wcześniehj w danej strefie

Dobór automatyki sterującej

Dobór automatyki należy zacząć od określenia ilości pomieszczeń, które będą niezależnie sterowane przez termostaty pokojowe. Następnie powinno się dobrać listwy automatyki - po 1 szt na każdy rozdzielacz jeśli są one oddalone od siebie. Kolejnym krokiem jest przyporządkowanie termostatów do stref na listwie - w sytuacji, gdy ilość termostatów przekracza 6 szt, do listwy należy dodać moduł rozszerzający (kolejne 6 stref). Ostatnim etapem jest zliczenie ilości siłowników elektrycznych - po 1 szt. na każdy sterowany obieg. Może się zdażyć, że w dużych pomieszczeniach występują więcej nież 4 pętle ogrzewania podłogowego, np. 5. Wtedy takie pomieszczenie zajmie 2 strefy na listwie automatyki, ponieważ do jednej strefy można podpiąć maksimum 4 siłowniki. W miarę możliwości siłowniki powinno się podpiąc tak, aby obie strefy były równomiernie obciążone.

Kliknij tutaj, aby pobrać schemat sterowania TempCo

Faza budowy i przygotowanie podłoża

 

Montaż instalacji ogrzewania podłogowego można rozpocząć w budynku w stanie surowym zamkniętym i po tynkach wewnętrznych. Minimalna temperatura otoczenia w trakcie montażu nie powinna być mniejsza od 5 oC, natomiast zalecana to 15-20 oC. Rury do ogrzewania podłogowego Purmo są wykonane z polietylenu, który znacznie łatwiej poddaje się kształtowaniu i układaniu w wyższych temperaturach - staje się bardziej giętki i nie sprężynuje tak mocno. Jeśli nie można uzyskać w budynku temperatury 15-20 oC, to rury powinno się wcześniej podgrzać np. dmuchawą.
Instalację ogrzewania podłogowego rozpoczyna się od obsadzenia szafki rozdzielacza oraz wyrównania podłoża (chudego betonu), tak aby leżąca na nim warstwa izolacji leżała równo, nie bujała się i nie łamała. Jeśli jest to podłoga na gruncie, pod warstwę izolacji termicznej należy położyć folię budowlaną PE 0,2-0,3 mm, która odizoluje budynek od wilgoci.

Izolacja termiczna i dylatacje

Pod izolacją systemową Purmo z reguły należy ułożyć warstwę twardego styropianu (EPS 100, 200) o grubości wynikającej z projektu budynku (podłoga na gruncie, strop nad nieogrzewanym pomieszczeniem, itp.). W przypadku podłóg nad pomieszczeniami ogrzewanymi dodatkowa izolacja nie jest wymagana, ponieważ izolacje Purmo oferowane są w różnych grubościach (20, 25, 35 i 50 mm), których opór cieplny jest wystarczający.
Przed położeniem izolacji systemowej należy rozłożyć taśmę brzegową Purmo po obwodzie pomieszczenia (jak na rysunku) oraz wokół elementów konstrukcyjnych budynku (np. słupy), która przejmie wydłużenia termiczne płyty grzewczej. Następnie zgodnie z instrukcją danego systemu można przystąpić do jego montażu. Kolejnym krokiem jest oddzielenie płyt grzewczych od siebie jeśli powierzchnia podłogi przekracza 40 m2, jej kształt odbiega od foremnego prostokąta, czyli środek ciężkości płyty wypada poza środkiem goemetrycznym oraz jeśli bok jest dłuższy od 8 m lub stosunek boków jest większy od 2. Dylatacje niezbędne są również w otworach drzwiowych po stronie drzwi. Do wykonania dylatacji poprzecznych służy profil z taśmą dylatacyjną Purmo.

Jeżeli nie podzielimy podłogi o kształcie pokazanym na rysunku, narazimy się na niebezpieczeństwo wystąpienia rys.

Nieprawidłowe ułożenie fartucha taśmy brzegowej:

Rozplanowanie wzoru posadzki:

 

Montaż rozdzielacza i układanie rur ogrzewania podłogowego

Przed rozpoczęciem montażu rur, należy zamocować rozdzielacz ogrzewania podłogowego we wcześniej obsadzonej szafce. Po tej czynności można przystąpić do układania "wężownic".
Aby montaż rur przebiegł szybko i sprawnie warto jest mieć do dyspozycji rysunek z projektem ułożenia pętli grzewczych. Na bazie rysunku można oznaczyć markerem na izolacji miejsca początku i końca poszczególnych obiegów, rozstawy rur oraz powierzchnie stałej zabudowy, pod którymi nie układa się ogrzewania.Wyjątkiem jest zabudowa kuchenna, gdzie można rzadziej rozłożyć rury lub puścić jedną rurę za szafkami (np. powrotną), aby zniwelować odczucie chłodu spod szafek oraz ich zawilgocenie.
Rysunek jest również pomocny w oznaczeniu stref brzegowych, które powinno się uwzględnić przy dużych szkleniach, drzwiach terasowych, itp. Uwaga! Stref brzegowych nie stosuje się w podłogach innych niż kamienne lub ceramiczne z uwagi na maksymalną temperaturę podłogi, która z reguły jest ograniczona przez producenta do 26-27 oC. Tymczasem zgodnie z normą w strefie brzegowej mogą występować temperatury podłogi aż do 35 oC!
Wyróżnia się 3 rodzaje układania rur: spirala (ślimak), meander oraz podwójny meander. W przypadku montażu rur za pomocą klipsów i takera zaleca się montaż w spiralę, dzięki czemu podłoga jest równomiernie nagrzana - nie występują chłodne strefy w podłodze. Układ w meander występuje głównie w systemie suchym, gdyż jest on wymuszony układem kanalików w płytach styropianowych. W takim przypadku układanie rury powinno się rozpocząć zasilaniem od strony ściany zewnętrznej, gdzie z natury podłoga będzie się bardziej wychładzać. Meander stosuje się też w bardzo małych pomieszczeniach, jak np. WC lub spiżarnie, gdzie układ spiralny ciężko jest "zmieścić".
Strefy brzegowe można układać jako osobne obiegi grzewcze, jeśli są wystarczająco długie lub jako zintegrowane. Z reguły w strefie brzegowej zagęszcza się rozstaw o jedną dymencję, chyba, że pomieszczenie jest mocno przeszklone (np. ogród zimowy), wtedy rozstaw można jeszcze bardziej zagęścić.
Poniżej przedstawiono przykłady różnych rodzajów układania rur.

Sposoby układania rur:


 

Technical catalogue - underfloor heating

PDF: 0.69 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce

Cennik detaliczny - Ogrzewanie podłogowe UFH. System rurowy HKS

PDF: 0.13 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce

Broszura - ogrzewanie i chłodzenie płaszczyznowe

PDF: 4.36 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce (Scribd)

Zobacz w przeglądarce

Schemat sterowania TempCo

PDF: 2.24 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce (Scribd)

Zobacz w przeglądarce

Katalog - Ogrzewanie podłogowe UFH i systemy rurowe HKS

PDF: 1.33 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce (Scribd)

Zobacz w przeglądarce

Poradnik techniczny - systemy ogrzewania i chłodzenia płaszczyznowego

PDF: 2.20 MB

Pobierz

Zobacz w przeglądarce (Scribd)

Zobacz w przeglądarce